kiesbord: hoe, wat en waarom? - Lespakket

Op deze pagina vind je meer informatie over kiesborden (ook wel keuzeborden), planborden en takenborden.

vraagje:

hangen jullie op het kiesbord een kaartje van alle materialen en hoeken? Dus een plaatje van de lego, een plaatje van de K’nex, een plaatje van de puzzels, een plaatje van de klei. Of hangen jullie alleen kaartjes op van de hoeken? In mijn klas staat de klei bijvoorbeeld in de knutselhoek. Zouden jullie daar nog een apart kaartje van ophangen?

antwoord van juf Kim: ik gebruik zelf geen kiesbord, omdat het niet goed te combineren viel met kaleidoscoop, vanwege het feit dat er bij mij een onbeperkt aantal kinderen in alle hoeken mogen. Dat maakt het moeilijk een overzichtelijk kiesbord te maken (ideeën zijn natuurlijk welkom). Maar wat betreft je vraag over de kaartjes van hoeken of materialen: ik bied altijd de hoeken aan, maar sommige materialen afzonderlijk. Bij mij is die klei ook iets aparts wat niet echt ergens bij hoort en dus noem ik klei apart als ik voor de kinderen opnoem wat hun keuzemogelijkheden zijn. De treinbaan daartegen hoort bij een hoek en wordt door mij dus niet afzonderlijk genoemd. Ik denk dat je dus voor jezelf moet kijken wat werkt. Ik kan me zo voorstellen dat er nu bij jou in de groep bijvoorbeeld 6 kinderen in de knutselhoek mogen, maar ook nog wel 2 (o.i.d) mogen kleien. Als dan in het vervolg de klei onder de knutselhoek valt, heb je straks 2 kinderen die voor de knutselhoek kiezen omdat ze willen kleien, waardoor 2 anderen, die graag wilden knutselen er niet meer bij kunnen. Dat zou sneu zijn.

mijn reactie: Er mogen inderdaad 6 kinderen in de knutselhoek. Als er daarvan 2 willen kleien, 2 willen vouwen en 2 willen knippen en plakken, dan vind ik dat prima! Het verven wil ik wel apart vermelden. Ik heb namelijk 6 knutseltafels, en daarnaast nog een verfbord voor 2 kinderen.

antwoord van Juf Janneke: Ik hang van hoeken kaartjes op maar ook van materialen. Een voorbeeld: Van de constructiehoek hang ik nooit een kaartje op van de hoek maar van het constructiemateriaal waar mee gespeeld mag worden. Dus of de lego, of de K’nex, of van iets anders. Voordeel hiervan is n.l. dat kinderen niet altijd voor hetzelfde kiezen maar ook andere materialen. Datzelfde geldt voor ontwikkelingsmateriaal. Bij elk project stel ik weer een of meerdere ontwikkelingsmaterialen centraal. Deze bied ik wel eerst klassikaal aan in de groep. Van de huishoek hang ik gewoon weer een hoek-kaartje op. Dat geldt ook voor de bouwhoek etc. Ook van de klei heb ik een kaartje apart.

mijn reactie: Je zegt dat je bij elk project een ontwikkelingsmateriaal (of meerdere) centraal stelt. Gebruik je hier dan ook een hoek voor? Bijvoorbeeld: je wilt de kralenplanken centraal stellen, die staan bij mij in de ‘denkhoek’. Hang je dan een kaartje op van de kralenplanken, waar dan 4 kinderen mee kunnen werken? Of mogen de kinderen kiezen voor de ‘denkhoek’ en dan zelf een kralenplank (of iets anders) pakken? Zoals jij de constructiematerialen aanbiedt lijkt me wel handig.

Janneke’s reactie: Nee, voor het ontwikkelingsmateriaal gebruik ik geen hoek. Ik zet een plaatje van dat materiaal op het planbord en na de uitleg zet ik dat materiaal op de kast zodat ze het snel weten te vinden. Als ik kralenplanken centraal wil stellen, hang ik daar een plaatje van op. Daar kunnen dan inderdaad vier kinderen mee bezig. Dat van die denkhoek vind ik op zich wel een leuk idee, maar omdat er vaak meerdere dingen in zitten en je je vaak hetzelfde plaatje gebruikt, worden de kinderen misschien niet voldoende uitgedaagd om iets anders te pakken. En vaak pakken ze niet snel iets dat ze niet kennen.

mijn reactie: Ik weet nog niet precies hoe ik het ga vormgeven. Ik doe namelijk ook ontwikkelingsmaterialen verplicht in de weektaak, dus misschien laat ik ze wel gewoon kiezen voor de denkhoek of taalhoek. Ik kan natuurlijk wel wat materialen daarnaast aanbieden en op tafel zetten. Trouwens: hoe doe je dat met verschil in leeftijd bij het aanbieden van ontw.mat.? Stel, je biedt in een week iets aan dat eigenlijk meer geschikt is voor jongsten, laat je het oudsten dan ook kiezen?

Janneke’s reactie: Wat het ontwikkelingsmateriaal betreft, dat vinden de kinderen vaak allemaal wel leuk. Ook al is het misschien voor oudsten meer geschikt dan voor jongsten of andersom. Vooral als je een paar keer met een groepje gaat meespelen, doen ze het nog liever. Mijn ervaring is ook dat kinderen die ergens aan toe zijn het materiaal wel pakken, kinderen die moeite hebben met tellen, pakken het telspel niet. Ga je met ze een spelletje doen, dan wordt het pas leuk en doen ze het later ook alleen.

Wat versta ik onder een kiesbord?:

Een bord waarmee de kinderen tijdens het werken kunnen kiezen. Er zijn naamkaartjes, elk kind heeft er één die hij/zij kan herkennen aan een naam en eventueel een symbool. Dit kaartje wordt gehangen aan een spijkertje of geplakt op een magneetbord. Een kiesbord bestaat bij de kleuters vaak uit een verzameling van de in de klas aanwezig hoeken.

Een voorbeeld: in de bouwhoek mogen niet meer dan 2 kinderen tegelijk spelen. Op het kiesbord hangt een plaatje van de bouwhoek (een foto, bijvoorbeeld). Hieronder zitten 2 spijkertjes of vakjes.

Als een hoek gesloten is, kun je het betreffende kaartje omdraaien. De kinderen zien dan gelijk dat ze voor die hoek niet kunnen kiezen.

Mocht je willen dat een kind een bepaalde opdracht doet, kun je het naamkaartje van dat kind alvast bij de goede hoek ophangen. Zo kan het kind meteen zien wat er van hem/haar verlangd wordt.

Voorbeelden uit de praktijk


Dit stuurde Marian: Zoals je ziet werk ik met naamkaartjes. De oudsten, middelsten en jongsten hebben allemaal een eigen kleur kaartje. Verder herkennen de meeste kinderen in 1 dag hun naam als woordbeeld, zeker ook omdat hun naam op hun tafel geplakt zit en boven hun kapstok. De ene keer kiezen de kinderen vrijuit, de andere keer maak ik de koppels, weer een andere keer dek ik een deel van het kiesbord af, zodat je alleen maar bepaalde keuzes kan maken, ik combineer ook oudsten met jongsten, ik verander ook de hoeken, dan vervalt de huishoek en komt daar het postkantoor enzovoort. Er mogen niet meer kinderen in de hoeken dan dat er haakjes zijn. Op de hoek van het kiesbord zie je een kaart van een hond. Inmiddels is deze kaart veranderd. Op de ene kant staat een foto van een groene kikker, op de andere kant een foto van rode hartjes. Deze kaarten zijn bedoeld om de spanningsboog te vergroten. Staat de kaart op groen, dan kan je vrijuit kiezen. Staat de kaart op rood, dan mag je niet iets anders kiezen. De rode kaart gebruik ik ook bij het sein van opruimen. Vijf minuten voordat ik ga opruimen zing ik een liedje en dan draait een kind de kaart op rood. Zo kan je dan in die laatste minuten niet meer iets anders kiezen. Wij gebruiken op onze school, een daltonschool, de rode en groene signalen in alle jaarklassen. Op de achterkant van dit kiesbord is een takenbord. Daarop hang ik elke week de weektaak. Er zijn 3 basistaken, waarvan 1 taak die met een maatje gedaan moet worden, meestal een ontwikkelingsmateriaal, en bijvoorbeeld 1 knutsel opdracht als 2e taak en als derde taak vaak een werkblad. Dan zijn er altijd nog twee extra taken. Op het takenbord hangen ook de namen van de maatjes. Het aftekenblad dat de kinderen zelfstandig inkleuren met de kleur van de dag hangt op de kast waarop de taakwerkjes klaarliggen.

Deze foto’s kreeg ik van Marleen. Zij is juf van een derde kleuterklas in België.

de bloemenwand: elke kleuter heeft zijn eigen bloempje met kenteken erop (vb 4 gele bolletjes,3 oranje), de bloemenwand is de MOET-JE-DOEN-LIJN, elke week moeten alle kleuters 1 of 2 opdrachten uitvoeren.


als ze dit gedaan hebben mogen ze hun bloempje plukken en in het mandje van Rube (jongens)of Rutje(meisjes) leggen


de gele kaartjes zijn de activiteiten waaruit de kleuters kunnen kiezen, aan de haakjes hangen ze hun kenteken


Deze foto kreeg ik van Titia: Het bord bestaat uit drie kleuren, geel, rood en groen. Bij de speelwerkles (ochtend) mogen de kinderen uit groep 1 alleen uit het groene gedeelte kiezen en de kinderen uit groep 2 het rode. Het gele is voor beiden toegankelijk en daar hangt dan ook het kaartje “bij de juf”. Er hangt ook een kaartje met de keuzemogelijkheid opdracht van de week. Is de leerling klaar met die opdracht dan hangt hij/zij een knijper met haar/zijn naam op een groot kartonnen wiel waar alle namen van de hele klas op staan. Zo heb je meteen in de gaten wie de weekopdracht al wel of juist niet gedaan hebben. De kinderen hebben een kaartje die ze naast het spelkaartje mogen hangen, aan de spijkers kunnen ze precies zien hoeveel kinderen in de hoek mogen. Het bord is gemaakt van een tussenschot dat over was en wij hebben hem in vrolijke kleuren geverfd. Bij het spelen in de hoeken (’s middags) hangen op het rode gedeelte de hoeken/tafels waar twee kinderen mee mogen spelen en op het groene gedeelte de hoeken/tafels waar drie kinderen mee mogen spelen. De kaartjes hangen er nooit allemaal, daar zit een wisseling in en dat hangt af van het thema wat wij behandelen. Wij hebben wel aparte kaartjes voor lego, knex, klei e.d., zodat we de keuzemogelijkheden kunnen veranderen en dingen die al een poosje niet meer zo in trek zijn eventueel kunnen wisselen met iets nieuws.

Marga: Wij hebben een magneet bord van de IKEA met daarop alle foto`s van de kinderen. Naast de foto zitten gekleurde magneten (ook IKEA). Elke magneet staat voor een moetwerkje, meestal zijn dit 3 werkjes die met hun kleur in pictogram op het bord erboven staan. De kinderen kiezen zelf welk werkje ze maken en halen na het uitvoeren van dit werkje de bijbehorend magneet van het taakbord We werken hier nu ongeveer een half jaar mee en het bevalt ons prima.

Bovenstaand bord is van Janneke: Het kiesbord is geschikt is voor 25 naamkaartjes. De lege spijkertjes naast de (oranje) naamkaartjes zijn de haakjes waar ik kaartjes aan heb hangen voor de werkjes. Dit zijn allemaal blauwe vierkante kaartjes. Per week moeten ze 3 werkjes doen. Dus op maandag hang ik achter elk naamkaartje 3 blauwe kaartjes (je kunt ook 3 verschillende kleurtjes doen). Wanneer ze een werkje afhebben mogen ze een blauw kaartje weghalen. Zo zie jij in één oogopslag wie welk taakje nog moet doen.

Op het andere bord zie je kaartjes hangen van de computer, bouwhoek, huishoek etc. Hierbij horen ook nog rode kaarten waar niks op staat. Bij ons is het namelijk zo dat er maar 2 kinderen op de computer kunnen of 2 bij de watertafel. Zo kun je dan een rode kaart ophangen onder de 2 plekken van de computer. Dan kunnen daar geen 4 kinderen, maar 2 kinderen spelen.

Dit bericht kreeg ik van juf Saskia (eerder van jufjuf.nl): Ik heb net zo’n kiesbord als Mariska en heb bijna alle -inderdaad erg onhippe – plaatjes vervangen door foto’s of plaatjes uit (web-) catalogi. Ik heb de vakjes zo gelaten als ze waren en een rijtje met 3-in-de-hoek. De vierde kiesplek wordt ingenomen door een wit magneetje ( een van de extra/ vervangingsexemplaren). Omdat ik niet echt hoeken heb, (alle kasten langs de wand en flexibele tafel groepen) zijn tekenen, knip&plak en puzzelen niet snel ‘vol’. Zolang ze geen expliciete begeleiding nodig hebben kunnen er best 8 kinderen puzzelen. Heb ik geen bezwaar tegen of last van. De onderste rij van het bord is altijd: lezen/tekenen/puzzelen/keuzewerk/werkbladboekje. Dit zijn namelijk de dingen die ze ná hun eerste keuze mogen gaan doen. Het verplaatsten/verhangen van kaartjes komt zelden voor. Wel vallen ze regelmatig en plakken dan heel handig (magnetisch…) vast ónder de grote metalen kast die naast het kiesbord staat…en krijg dat maar es los, hihi). De kinderen kiezen wel zelf, maar de hulpjes zijn de kinderen die de kaartjes bij de activiteit plakken. Dat gaat lekker snel. En omdat iedereen hulpje is en er meestal 2 dagdelen zijn komt iedereen regelmatig aan de beurt. Wanneer ze wisselen doen ze het wel individueel.

Het planbord is wat pittiger… De meegestuurde foto toont het exemplaar waarmee ik tot gisteren heb gewerkt. De namen van de kinderen worden gevolgd door 2 kaartjes met hun symbool en het woord ‘taak’. Het ene kaartje heeft paarse letters, het andere gele omdat ten tijde van het ontwerpen we 2 taken hadden, 1 van ma-vrij (=paars) en 1 van di-di(=geel) omdat mijn collega op maandag in de groep stond en ik de rest van de week en we allebei een taak deden. De planning over het weekend heen was niet te doen en daar zijn we (ik) dan ook snel vanaf gestapt. Voortaan maar 1 taak per week plannen. Na de kaartjes 2 banen in het wit waarachter de magneetjes voor het aftekenen van de taak kunnen worden geplakt (in de kleur van de dag). Daarnaast de kleuren van de dagen en het aantal dagdelen. (de vrijdag is bij ons paars, maar er waren geen paarse magneten en dus ook maar zwart plakband op het bord) De kinderen kunnen hun kaartje dus plakken op de maandagochtend, maandagmiddag, dinsdagochtend etc. Bij sommigen hielp dit goed om te visualiseren dat ze bij een moeilijke/bewerkelijke taak niet veel tijd meer overhadden om ‘m af te maken wanneer ze b.v. op donderdagmiddag planden: “is dat een verstandige keuze?”. Nu zijn we n.a.v. een klassenbezoek aan verschillende Daltonscholen een andere vorm begonnen. Zie ook het pdf-document ‘taakplanning‘.

Voor iedere groep een eigen A4 (op het echte bord vergroot tot A3) waarop in de eerste kolommen gepland moet worden: vakje kleuren in de kleur van de dag waarop men het denkt te gaan doen, dan volgt de naam en achter de naam het vakje waarin afgekleurd kan worden wanneer het af is. Dan kan je ook goed en snel zien of de planning gehaald is, daarnaast kan je de papieren bewaren en heb je bij rapportage direct op papier wie wat gedaan heeft. (je zou n.l. achter de laatste kolom ook nog even kort een beoordeling van de kwaliteit van het werk of de werkhouding etc. kunnen noteren en de papieren in een map/la bewaren.)

Sophie Schellekens stuurde me een bestand waarin beschreven wordt hoe een school met een takenbord werkt toe. Het takenbord is hier een overzicht van werkjes die de kinderen moeten doen.

Dit bericht kreeg ik van Angélique: In de groepen 1 t/m 3 gebruiken wij ook een kiesbord.

Op het prikbord hangt een lijstje met de namen van de kinderen en daarachter een bijbehorende sticker. De kinderen hebben in een kastje een eigen laatje met gekleurde kaartjes. Op het laatje staat een sticker en op de kaartjes ook. Het is gewoon een kastje waar normaal spijkers en schroeven in gaan van de bouwmarkt.

Naast het kastje hangt het kiesbord met kieskaarten van de hoeken, maar ook andere activiteiten zoals kleien, knutselen, thematafel enz. Op het bord is aangegeven (met een stickertje) hoeveel kinderen de activiteit mogen doen. De kieskaarten hebben een gekleurde rand. Tijdens de inloop halen de kinderen het laatje eruit, kijken wat ze willen doen en hangen het kaartje eronder. Willen ze in de huishoek? De kieskaart heeft een roze rand, dus ze hangen het roze kaartje onder de kieskaart. Liever in de bouwhoek? De kieskaart heeft een blauwe rand, dus wordt het blauwe kaartje eronder gehangen.

Het is handig dat er tijdens de inloop al gekozen wordt; de kinderen komen druppelsgewijs binnen. Wel in de gaten houden, dat niet dezelfde kinderen als eerste mogen kiezen……maar (zoals je verderop kunt lezen) een activiteit kun je toch maar een keer in een week kiezen!

Aan het eind van de speelwerkles, halen de helpers de gekleurde kaartjes weg en stoppen deze in het zakje van de dag. We hebben een zakje voor alle dagen van de week. Zo kunnen de kinderen een activiteit maar een keer doen! In feite kunnen alle kinderen alle activiteiten doen in een week. Ik hang soms wel meer op en vertel welke werkjes-activiteiten er in die week gedaan moeten worden.

Als de kinderen geen zin meer hebben, dan pakken ze een werkje uit de kast. Ze kiezen niet opnieuw op het kiesbord!

Hier zijn de foto’s! Er hangen op het (magnetisch) kiesbord ook kaartjes van de kleine mol (die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft). Wij werken (vanaf vandaag) rond dit thema en de hoeken of activiteiten die aangepast zijn aan het thema…… daar hangt een kaartje van de mol. Ik ben begonnen met 3, maar er komen er zeker nog bij! Ik ben ook bezig met het maken van kaartjes van de ontwikkelingsmaterialen. Ik heb de foto’s gemaakt, dan nog lamineren. Bij het maken van de gekleurde kaartjes enz. hebben we hulp gehad van ouders. Het kost allemaal even tijd, maar dan heb je ook wat!

Deze foto kreeg ik van Mariska:

Het is een standaard bord van Heutink maar ik heb er wat extra hokjes bijgemaakt (anders mochten er in elke hoek 4 kinderen, en da’s soms wel iets te veel) zodat de kaartjes opschuifbaar zijn naar het aantal kinderen dat in de hoek mag. De plaatjes die wij op school hebben zijn niet echt hip, en soms ook totaal niet duidelijk. Daarom heb ik uit de Heutink gids wat plaatjes geknipt en die op de kaartjes geplakt, bijv. het kaartje van de bouwblokken, of de lego.

Als je een bord zelf maakt is dat natuurlijk ook een idee om deze plaatjes gewoon te plastificeren…. of foto’s maken, dat is nog leuker. De spelletjeskast staat er bij mij bijv. niet bij, omdat ik daar gewoon niet echt een plaatje van kan vinden, terwijl ik dit typ denk ik, hé, ik moet gewoon even een foto maken…..

We werken er als volgt mee: We zitten allemaal in de kring, met 2 kinderen tegelijk mogen ze hun kaartje ophangen. Toen ik nog een kleine groep had konden de kinderen daarna meteen zachtjes aan het werk gaan, terwijl de andere kinderen zaten te wachten tot ze hun kaartje op mochten hangen. Nu ik in 2 maanden tijd 10 jongsten erbij heb gekregen is dat praktisch onmogelijk doordat zij onder het werken nog zoveel ‘herrie’ maken, dat het voor de kinderen in de kring moeilijk is om stil te blijven. Dus zitten we allemaal rustig te wachten tot iedereen is geweest.

Dat gaat de ene keer beter dan de andere keer. Ik hoop dat we het over een maand met veel oefenen weer op de eerste manier kunnen doen. Zo kost het toch weer elke keer 5 minuten.

Ik stel wel altijd een maximum aan het aantal keer kiezen. Bij mij mogen ze 2 keer kiezen, maar ik merk dat dat voor de allerjongsten heel moeilijk is. Bij de oudsten en middelsten ben ik daar dan ook wat strenger in.

Van Eva kreeg ik deze foto’s van een Dalton kiesbord.

Het blauwe bord is een kiesbord. Het andere bord is planbord. De kinderen kunnen met magneetjes aangeven of ze de opdracht af hebben. Zijn ze met een opdracht bezig, hebben ze daar dus voor gekozen, dan hangen ze hun naamkaartje op in het vakje waar ze mee bezig zijn, wat dus later omgewisseld wordt met magneetje als het af is.

Het groene bord, is in de vorm van een boom. Daar wordt het dagritme op aangegeven, in welke volgorde wat wordt gedaan. Iedere dag heeft een andere kleur, zodat als er taken gemaakt zijn, die kunnen afgekruisd kunnen worden in die kleur, op takenbriefje (groep2) en op het takenbord met magneetjes in de juiste kleur. De foto’s zijn van de twee kinderen die op die dag hulpjes waren.

Dit planbord is van Janneke. Op haar site www.jufjanneke.nl kun je lezen hoe het werkt.

Dit bericht kreeg ik via het gastenboek van Michelle: Ik werk ook met kiesbord in groep 1-2. Bij mij is dit een groot magneetbord van ongeveer 1 bij 1,5 meter. Alle kaartjes zijn van Winnie de Pooh. Bovenaan hangen de kaartjes van de dagen van de week. Hieronder hangen we elke dag het kaartje van het weer dat het die dag is. Daaronder hangt wat we die dag gaan doen(dagritme). En daar weer onder hangen alle kaartjes met hoeken, materialen en activiteiten erop. Boven elk kaartje hangt een kaartje met een aantal stippen. Dit is het aantal kinderen dat in de hoek mag. Als de hoek vol is hangen de kinderen dit kaartje onder hun namen. De kinderen hangen namelijk hun naamkaartje (naam en winnie the poohsticker) onder de hoek waarin ze gaan werken. Hieronder zie je de foto.

Via Twitter kwam ik het bord van ‘kleuterleerkracht‘ tegen, en vroeg of ik het mocht plaatsen! Ik vind het een mooi, uitgebreid en overzichtelijk bord, er is ruimte voor dagritmekaarten (bovenaan), voor het aangeven van de weektaak en verlengde instructie (de bovenste rij kaartjes) en voor de keuze (de onderste kaartjes). Als de kinderen hun verplichte taak gedaan hebben, plaatsen ze een pion in de goede kleur in de rij achter hun naam. Zo kun je goed zien wie wat nog moet doen!

bord kleuterleerkracht | kiesbord - planbord - takenbord | Lespakket

Voordelen en nadelen

voordelen:

  • De kinderen kunnen zien hoeveel kinderen er in een hoek mogen spelen
  • De leerkracht kan zien welke kinderen waar (horen te) spelen.
  • Kinderen kunnen zelf zien of er in een hoek nog ruimte is, ze hoeven het niet te vragen.
  • De kinderen maken een overwogen keuze, door hun kaartje ergens op te hangen maken ze hun keuze visueel.
  • Als de kinderen niet in een bepaalde hoek mogen spelen haal je het kaartje er gewoon af

Wie weet er nog meer voordelen?

nadelen:

  • Als kinderen om de beurt hun kaartje op moeten hangen, kan dit met 30 aarzelende kleuters lang duren. (wie heeft een oplossing?)
  • Ze zijn duur in aanschaf (maar gelukkig zijn ze ook zelf te maken!).
  • Als ze zelf hun kaartje nog een keer mogen ophangen zonder het te vragen vergeten ze soms nogal eens op te ruimen, en soms weet je dan zelf echt niet meer wie er in gezeten heeft en dus terug moet om op te ruimen. En als dat 1 kind eruit gaat, de ander blijft erin….. wie ruimt erop en wanneer?
  • Kinderen die net op school zijn gaan kaartjes van andere kinderen eraf halen en hangen hun eigen kaartje op. Gelukkig is de controle door de andere kinderen groot en regelen ze het wel….. Totdat de kinderen en de juf eens met iets anders bezig zijn en er opeens 5 kinderen in de poppenhoek rondlopen….. tja op de rand eronder bleven de kaartjes ook plakken, dus ze dachten wel dat het mocht :-)

Wie noemt nog meer nadelen? Misschien vinden we wel een oplossing!

Kiesborden op het internet:

Let op: benamingen als kiesbord, planbord en takenbord worden op het internet vaak door elkaar gebruikt!

planbord

Zie Zo Educatief

planbord van juf Janneke (zie klas – dagonderdelen)

takenbord van Mariska